Paranoya, Endişe, İnziva

Pa-ra-no-ya, geçmişin mirası
Virgüllerden geçilmeyen sözlerin
Noktası konmamış son mısrası
Bitmeyen soğuk teri yüzlerin
İzleri silinmeyen bir yüz karası

Temize çıkmaya çalışırken derinlerde boğulan bir beden
Yoksunluğun ardında aranan milyonlarca neden
Yüklerin altında çatırdıyor omzum
Enkazı kaldıracak bir güç var mı kollarımda?

En-di-şe, geçmişin yarası
Mimikleri ekşiyor yüzlerin
Rüzgarlar esiyor iki beden arası
Anlamı olmalı ısrarla kaçırılan gözlerin
Vandallık ruhumun narası

Sevgi beş parmağımla kavranmış
Nefessizce avuçlarımda kıvranmış
Ruhum bedenime başkaldırmış
Bedenim ruhumdan yıpranmış

İn-zi-va, geçiştiriyor anı
Benimsetiyor benliğime olağanı
Anımsatıyor hunharca harcanmış zamanı
Sonsuza verilmiş sözlerin yalanı
Belleğimde binlerce anlamsız anı