Nisan Desenleri

Günler birbiri ardına geçiyor
Günle gecenin bitmek bilmeyen kovalamacası
İzleyen beni bile yoruyor
Gelecekten aşırılmak istenen umutlar var
Ben ise Yer'de tek başımayım
Savrulgan bedenim dayanamıyor
An geleceğe hapsolmuş
Gelecek ise koca bir bilinmeyen
Polenler ne için serpiliyor
Bahar bize neler bırakıyor
O güzel anların ardından
Tene susamışlığın ızdırabı
Çok yoruyor ayrılığın çöllerinde
Bahar bir bekleyiş
Notalar hep bir arayış
Verilmesi gereken kararlar
En vahşisinden travmalar
Geceye sığınmışım tüm yalınlığımla
Koynumda sakladığım notaları döküyorum
Gün'den kaçırmıştım, telaşın bedenlenişi
Bir geride kalan olarak yazıyorum sözlerimi
Taşırarak tatmin ediyorum ancak özlemimi
Nisan desenleri beziyor bir seneyi daha
Melodiler canlandırıyor bir anıyı daha
Ne güzellikler koparmışız cennetin ağaçlarından
Bir meyve kadar sulu geriye bakışlar
Rüzgarın taşıdığı tek damlalık gözyaşı
Süzülüyor elmacık kemiğinden
Özlem, bir fırtınada dikilmek kadar durgun
Saçlarımız savruluyor sessizliğinde
Düşler sırılsıklam
Dudaklar büzülmüş
Doğa uykusuna çekilmiş tünün emriyle
Güneş batmış
Ay bakıyor tahtına
Dolunay ışıtıyor yokluğunda
Ve ufka başını yasladığında,
Tan aydınlanacak zifiri karanlıkta
Gün koyacak döngünün kurallarını
Issız bir sarmalda asılı,
Yalnızca bir toz zerreciği...