Gecenin Gözleri Kamaştı

Saat 20.00, yurdum insanı yaza girdi. Benim içinse son sözlerini söylüyor bahar. Ben uyuyunca kapanacak bu kitap ve dirilmeyi bekleyecek her yıl olduğu gibi. Son sözleriyle kamaştırırdı gözlerimizi; şimşekle, yıldırımla aydınlandı gece. Gök gürültüsü övgüyle yüceltti Tanrı'yı. Ve şimdi sessizliğe bıraktı yerini. Kuşlar, bizim sokaktaki köpek ailesi yuvalarına çekildi, rüyalarıyla başbaşalar. Hayvanları seviyorum. Bebekleri ve çocukları seviyorum. Masumiyetin örnekleri çünkü. Onlara bakınca buluyorum yaşama sevincimi. Gönüllerini umutsuzluğa boğanlardan uzağım. Baş başayım kendimle. Kalemimin kurşun damlaları dökülüyor apak sayfalara. Huzurun damlaları...

Adlandır baharımın son dinlencesini. Durgun sulardan süzülüyor dalgalar. Gök süslerini saçıyor yine. Ben kaparım gözlerimi ama kamaşır gecenin gözleri her an, her yerde.