Günün yorgunluğundan kalmamış iz
Acıyarak bakıyor yiten düne
Yarın bir gün izi bitmeyecek giz
Güneş ışığını iyice yaydı
Tutul'verdi kapayan yeni aydı
Gölgeyi de sev ya o olmasaydı
De bulabilir miydik ışığı biz
Durgunluğun ile serinlet beni
Güzelliğinle dolaş tüm evreni
Karanlığınla ışıt dört bir yanı
Tün, gölge ışıktan doğar biliriz
Kırptığı gözlerden yaşlar boşalır
Uzaktan yalnızca ışığı gelir
Altimuray da gidince tek kalır
Göklerde ayını özleyen yıldız
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder